Wat mij onzeker kan maken als medium

8 oktober 2026

Je zou misschien denken dat je als medium op een gegeven moment gewoon alles zeker weet. Dat je iets hoort, voelt of weet en denkt: ja hoor, klopt, volgende, joe! Nou, was het maar zo.

Mediumschap werkt nou eenmaal niet met een scherm waarop groot 100% correct verschijnt. Je werkt met indrukken, beelden, gevoelens, woorden en informatie die soms heel duidelijk is en soms wat subtieler binnenkomt. Daar hoort dus ook bij dat je blijft toetsen, aanvoelen, interpreteren en nadenken over wat je wel en niet benoemt.

Voor mij is dat niet per se een teken van onzekerheid. Juist het tegenovergestelde eigenlijk. Ik vind het belangrijk om niet alles wat in mijn hoofd opkomt meteen als waarheid op tafel te gooien.

Als iets niet meteen wordt herkend

Soms benoem ik iets tijdens een reading en kijkt iemand me aan alsof ik zojuist heb verteld dat er een lama in de familiegeschiedenis voorkomt. Geen herkenning dus. Dat betekent niet automatisch dat iets fout is. Soms valt het kwartje later in de sessie. Soms appt iemand achteraf dat iets toch bleek te kloppen. En soms blijkt iets gewoon niet te passen. Ook dat hoort erbij. Het lastige is alleen dat je op dat moment zelf niet altijd meteen weet welke van die drie het is. Daarom probeer ik informatie niet groter of stelliger te maken dan nodig is.

Het verschil tussen voelen en invullen

Dit vind ik één van de belangrijkste dingen binnen mediumschap.

Je krijgt bijvoorbeeld één gevoel, één beeld of één woord. Vervolgens kan je eigen hoofd daar razendsnel een compleet verhaal omheen bouwen. Heel behulpzaam van dat brein, maar niet altijd gewenst. Daarom probeer ik dicht te blijven bij wat ik daadwerkelijk ervaar. Liever zeg ik: ik krijg dit beeld dan doen alsof ik precies weet wat het hele verhaal erachter is.

Voor mij zit daar juist vakmanschap in: weten wanneer je iets kunt uitbouwen en wanneer je gewoon moet stoppen bij wat je krijgt.

Bang zijn om iemand teleur te stellen

Dit vind ik misschien nog wel het lastigste gedeelte.

Mensen komen soms met veel hoop naar een sessie. Misschien willen ze heel graag contact met één specifieke overledene of hopen ze op een bepaald antwoord. Dan kan er druk ontstaan. Niet omdat iemand die bewust neerlegt, maar omdat je natuurlijk wilt dat iemand iets waardevols uit een sessie haalt. Alleen kan ik niet bepalen wie er doorkomt, wat er komt of op welke manier informatie binnenkomt. Dat kun je als medium niet afdwingen. En juist daarom vind ik het belangrijk om geen verwachtingen te gaan invullen omdat iemand graag iets wil horen.

Soms is “ik weet het niet” gewoon het beste antwoord

Ik vind het juist professioneel om te kunnen zeggen: dit krijg ik niet helder. Of: hier twijfel ik over.

Dat klinkt misschien minder spectaculair, maar ik heb liever eerlijkheid dan een mooi verhaal dat nergens op gebaseerd is. Daar heeft uiteindelijk niemand iets aan. Voor mij hoort een bepaalde mate van twijfel dus gewoon bij mediumschap. Niet omdat ik mijn werk niet vertrouw, maar omdat ik zorgvuldig wil blijven. Het houdt me scherp, voorkomt dat ik dingen ga invullen en zorgt ervoor dat ik onderscheid blijf maken tussen wat ik daadwerkelijk doorkrijg en wat mijn eigen hoofd ervan maakt.

En ja, soms zou een spiritueel controlelampje dat groen wordt zodra iets klopt ontzettend handig zijn. Maar tot die tijd moet ik het doen met ervaring, vertrouwen en vooral: eerlijk blijven in wat ik wel en niet doorkrijg.

Vorige
Vorige

Hoe ik zelf met spiritualiteit in aanraking kwam